Kutsal Dzyan Kitabı
KITA I
1- Ebedi Ebeveyn, hiçbir zaman görünmeyen Giysilerine bürünmüş olarak, bir kez daha, Yedi Ebediyet boyunca uyumuştu.
2- Zaman yoktu, çünkü Zaman, süre'nin sonsuz bağrında yatmış uyuyordu.
3- Kainat Zihni yoktu, çünkü O'nu içerecek ve dolayısıyla da tezahür ettirecek hiçbir Ah-hi yoktu.
4- Sürur'a giden yedi yol yoktu. Büyük Istırap Sebepleri yoktu, çünkü onları üretecek ve onlar tarafından tuzağa düşürülecek hiç kimse yoktu.
5- O sınırsız Her-şeyi sadece Karanlık dolduruyordu, çünkü Baba, Ana ve Oğul bir kez daha Bir'diler ve Oğul, henüz yeni Çark için ve hemen akabinde yapacağı uzun ve çetin Yolculuk için uyanmamıştı.
6- Yedi Yüce Rab ile Yedi Hakikatin varlığı sona ermişti ve Kainat, Gerekliğin Oğlu olan ve henüz olmayan O'nun tarafından nefes olarak verilmek üzere, Para-nirvana'ya gark olmuştu. Hiçbir şey yoktu.
7- Varoluşun Sebepleri ortadan kaldırılmıştı; geçmişte görünmüş olanlar ve şimdi görünmez olmakta olanlar, Tek Varlık olan Ebedi Gayri-Varlık'ta uyuyordu.
8- Sadece Varoluşun Tek Formu, engin, sonsuz, sebepsiz bir halde uzanıyordu rüyasız uykuda; ve Yaşam, Kainat Mekanında, Dangma'nın Açılmış Gözü'nce hissedilen O Tüm Mevcudiyetin her yanında bilinçsiz olarak nabız gibi atıyordu.
9- Kainatın Alayası Paramortha'dayken ve Büyük Çark Anupadoka iken, Dangma neredeydi ki?
KITA II
1- İnşaatçılar, Manvantara'ya ait gün ağarışının Işıyan Oğulları neredeydiler? Ah-hi'ye ait Paranishpanna'larındaki bilinmeyen Karanlıktaydılar. Formsuzluktan Form oluşturanlar, yani Devamatri ve Svabhavat, Gayri-Varlığın Süruru'nda uyuyorlardı.
2- Sessizlik neredeydi? Onu duyacak kulaklar nerede? Hayır, ne sessizlik vardı ne de ses; durmak bilmeyen Ebedi Nefesten başka hiçbir şey yoktu, ki O da kendini bilmez.
3- Vakit henüz gelip çatmamıştı; Işın, henüz Tohum'un içerisine çakmamıştı; Matri-padma henüz şişmemişti.
4- Onun kalbi, Tek Işın'ın girmemi, oradan da Üç'ün Dörd'e düşmesi şeklinde, Maya'nın kucağına düşmesi için henüz açılmamıştı.
5- Yedi Oğul, Işığın Ağı'ndan henüz doğmamışlardı. Karanlık, bir başına Ana-Baba'ydı, Svabhavat'tı; ve Svabhavat Karanlıkta'ydı.
6- Bu İkisi Tohum'durlar ve Tohum-Tek'tir. Kainat, hâlâ daha ilahi Düşüncede ve İlahi Bağırda saklıydı...
KITA III
1- Yedinci Ebediyetin son vibrasyonu, sonsuzluk içerisinde titreşir. Ana, lotüsün tomurcuğu gibi içten dışa doğru şişer.
2- Vibrasyon, çevik kanadı ile tüm Kainata ve Karanlık içerisinde ikamet eden Tohum'a aynı anda değerek yayılır gider: O karanlık ki, uyuyan Hayat Suları üzerinden hafifçe eser...
3- "Karanlık" Işık neşreder ve Işık, suların içine, Umman Ana'nın içine doğru münferit bir ışın salıverir. Bu ışın, Bakire Yumurta'nın içerisinden hızla geçer; Işın, Ebedi Yumurta'nın titreşmesine ve Dünya Yumurtası haline yoğunlaşan Devresel Tohum'u düşürmesine yol açar.
4- O zaman, Üç, Dörd'ün içine düşer, Işıyan Öz içte Yedi, dışta Yedi haline gelir. Kendi başına "Üç" olan Parlak Yumurta, süt gibi kesilir ve Ana'nın Derinlikleri'nin her yanında süt-beyaz "curds" haline yayılır.
5- Kök kalır, Işık kalır, "curds" kalır ve Oeaohoo hâlâ daha Bir'dir.
6- Hayatın Kökü, Ölümsüzlük Okyanusu'nun her damlasındaydı ve Okyanus, Ateş ve Isı ve Hareket olan Işıyan Işık'tı. Karanlık ortadan kayboldu ve artık yoktu; kendi Esasının, Ateş ve Su'yun ya da Baba ve Ana'nın Bedeni'nin içerisinde kayboldu.
7- Bak, ey Lanoo! Eşsiz ve görkemli Parlaklık: Karanlık Mekanın Oğlu olan, büyük Karanlık Sular'ın derinliklerinden zuhur eden Aydınlık Mekan. O, Genç Oeaohoo'dur; "Kwan-Shai-Yin"dir. O, Güneş olarak ışıklar saçar. O, ışıl ışıl parlayan İlahi Bilgelik Ejderi'dir. Bir, Dört'tür ve Dört, Üç'ü kendine eş alır ve bu birleşme Sapta'yı oluşturur, ki Tri-dasa ya da "ordular" ve kitleler haline gelen Yediler bu Sapta'nın içerisindedir. O'nu, perdeyi kaldırırken ve Doğu'dan Batı'ya doğru açarken gör. O, Yukarı'yı kapalı kılar ve Aşağı'yı Yüce İllüzyon halinde görülecek şekilde bırakır. O, Parıldayanların yerlerini işaretler ve yukarıdakini kıyısız bir Ateş Denizi'ne ve Tezahür Eden Tek Unsuru da Büyük Sular'a dönüştürür.
8- Tohum neredeydi ve Karanlık neredeydi şimdi? Ey Lanoo, kandilinde yanan alevin ruhu nerede? Tohum O'dur ve O, Işık'tır. Saklı Karanlık Baba'nın Parlak Beyaz Oğlu'dur.
9- Işık, Soğuk Alev'dir ve Alev, Ateştir ve Ateş, Isı'yı meydana getirir, ki o da Suyu, Yüce Ana'daki Hayat Suyunu verir.
10- Baba-Ana, üst ucu Ruh'a ve aşağıdaki gölgemsi ucuna, yani Madde'ye tutulmuş olan bir Ağ örerler; ve bu Ağ, Bir'de oluşturulan İki Cevherden, ki Svabhavat'tır, çekilen ipliklerle örülen Kainat'tır.
11- O Ağ, Ateşin Nefesi üzerinde olduğu zaman genişler; Ana'nın Nefesi dokunduğu zaman büzülür. O zaman Oğullar, "Büyük Gün"ün sonunda Analarının bağrına dönmek ve Onunla tekrar Bir olmak üzere ayrışırlar ve dağılırlar. O Ağ, soğuyorken ışıyan bir hâle gelir, Oğulları da kendi benlikleri ve kalpleri vasıtasıyla genişleyip büzülürler; Sonsuzluğu kucaklarlar.
12- O zaman, Svabhavat, Atomları sertleştirmek üzere Fohat'ı gönderir. Bunların her biri, Ağ'ın bir parçasıdır. "Kendiliğinden Varolan Rab"bi bir ayna gibi yansıtarak, her biri sırayla bir Dünya haline gelir...
KITA IV
1- Siz, Yeryüzünün oğulları, Öğretmenlerinizi dinleyin. Öğrenin ki ne Birinci ne de Sonuncu vardır, çünkü Her-şey, Sayısız Olan'dan neşrolmuş Tek Sayı'dır.
2- İlksel Yedilerin neslinden gelen, İlksel Alevden doğan Bizlerin, Atalarımızdan öğrendiklerimizi öğrenin...
3- Işığın Parlaklığından, Mekanda gene uyandırılan Enerjiler neşroldu: Yumurtadan çıkan Bir, Altı ve Beş, sonra Üç, Bir, Dört, Bir, Beş — Toplamı iki kere Yedi'dir. Ve Bunlar: Esaslardır, Alevlerdir, Unsurlardır, İnşaatçılardır, Sayılardır, Arupa'dır, Rupa'dır ve İlahi İnsanın Gücüdür — ve bunların Toplamıdır. Ve İlahi İnsandan, Kutsal Dörd'ün içindeki formlar, kıvılcımlar, "Kutsal Hayvanlar" ve Kutsal Ataların Habercileri yayıldı.
4- Bu, "Ses'in Ordusu"ydu — İlahi Yedili Sistem'di. Yedilerin kıvılcımları, Yedilerin Birincisi, İkincisi, Üçüncüsü, Dördüncüsü, Beşincisi, Altıncısı ve Yedincisi'ne tabidirler ve hizmetkârlarıdırlar. Bu "kıvılcımlar"a küreler, üçgenler, küpler, çizgiler ve biçimlendiriciler denilir; çünkü Ebedi Nidana böyledir.
5- "Karanlık"tır. Sonsuz Olan'dır ya da Sayısız Olan'dır. Adi-Nidana Svabhavat'tır: Adi-Sanat'tır, Sayı'dır çünkü O Bir'dir. Rab Svabhavat'ın Sesi'dir, Sayılardır, çünkü O Bir ve Dokuz'dur. "Formsuz Kare"dir. Ve bu Üçü, Sonsuz Daire ile kuşatılmış bir hâlde Kutsal Dörd'türler; ve On olanlar, Arupa Kainat'tırlar. Sonra, "Oğullar" Tek'i, yani Sekizincisi dışarıda bırakılmış olan Yedi Savaşçı ve onların Işık-Yapıcı "Nefesi" gelir.
6- Sonra, İkinci Yediler gelir, ki Onlar, Üç'ün meydana getirdiği Lipika'dır. Reddedilmiş olan Oğul, Tek'tir. "Oğul-Güneşler" sayısızdır.
KITA V
1- İlksel Yediler, Bilgelik Ejderi'nin İlk Yedi Nefesi, kendi sıraları geldiğinde, dönmekte olan Kutsal Nefeslerinden Kızgın Kasırga'yı meydana getirirler.
2- Onlar, O'nu, yani Fohat'ı, Kendi İradelerinin Habercisi yaparlar. Dzyu, Fohat haline gelir; İlahi Oğulların, oğulları Lipika olan çevik Oğlu Fohat, dairevi haber taşıyıcılığı yapar. Fohat küheylandır ve Düşünce binicidir. O, Kızgın Bulutların içinden Şimşek gibi geçer; Yukarıdaki Yedi Bölge ve Aşağıdaki Yedi Bölge boyunca Üç, Beş ve Yedi adım atar. O sesini yükseltir ve sayısız kıvılcımları çağırır ve onları bir araya getirir.
3- O, Onların sevk ve idare eden Ruhu ve Önderidir. Çalışmaya başladığında, ışıyan meskenlerinde sevinç içerisinde yüzen ve titreşen, aşağı seviyedeki âlemin kıvılcımlarını ayırır ve hemen akabinde Çarkların Tohumlarını oluşturur. Onları Uzay-Mekanın altı yönüne ve birini de Merkezi Çark olarak ortaya yerleştirir.
4- Fohat, Altıncı'yı Yedinci'ye — Taç'a — bağlamak için "sarmal hatlar" izler; her köşede Işık Oğullarının bir Ordusu ve Orta Çarkta Lipika yer alır. Onlar derler ki: "Bu iyidir." İlk İlahi Âlem hazırdır; İlk, şimdi ikinci Âlem'dir. O zaman "İlahi Arupa", kendisini Anupadaka'nın ilk giysisi olan Chhaya Loka'da yansıtır.
5- Fohat, ilk Üç adımı hâlihazırda atmış olarak, Beş "adım" atar ve Kare'nin her bir Köşesinde Dört Kutsal Varlık... Ve Orduları için Kanatlı bir Çark inşa eder.
6- Lipika, Üçgen'i, Birinci Bir'i, Küp'ü, İkinci Bir'i ve Beşgen'i Yumurta içine alır. O Daire, adına "Geçiş Yok" denilen, aşağıya inenlerle yukarıya çıkanlar için ve ayrıca Kalpa sırasında O Yüce "Bizimle Birlikte Ol" Günü'ne doğru ilerleyenler için olan Çember'dir... Arupa ile Rupa böylece oluşturulmuştu: Bir Işıktan Yedi Işık; Yedilerin her birinden Yedi kere Yedi Işık. "Çarklar", Çemberi izlerler...
KITA VI
1- Kwan-yin Tien'de ikamet eden ve Kwan-shai-Yin "Üçlemesi" olan Mağfiret ve Bilgi'nin Anası'nın — Kwan Yin'in — Kudreti ile, Soylarının Nefesi, Oğulların Oğlu Fohat, aşağıdaki gayya çukurundan, Tsien-Tchan'ın illüzyon kabilinden olan Formu'nun ve Yedi Unsur'un ortaya çıkmasına sebep olarak:
2- Çevik ve ışıyan Bir, Yedi "Layu" Merkezi'ni meydana getirir, ki hiç kimse O Yüce "Bizimle Birlikte Ol" Gününe kadar bunlara galip gelemeyecektir — ve çevreleyerek Kainat'ı bu Ebedi Temeller üzerine oturtur.
3- Yediden — önce biri tezahür ettirildi, altısı saklı tutuldu; ikisi tezahür ettirildi, beşi saklı tutuldu; dördü ortaya çıkarıldı, üçü gizli tutuldu; dördü ve bir tsan ifşa edildi, ikisi ve bir yarım saklı tutuldu; altısı tezahür ettirilecek, biri bir kenara kondu. En son olarak, dönmekte olan yedi küçük çark; biri diğerini doğuruyor.
4- O, Onları, kaim olan Merkezlerin üzerine yerleştirerek, daha önceki Çarkların suretinde inşa eder. Fohat, Onları nasıl inşa eder? Kızgın Toz'u toplar. Ateş Topları yapar, Onların içinden geçerek ve çevrelerinde dolanarak içlerine Hayat'ı aşılar, sonra da Onları harekete geçirir; bazılarını bir yönde, bazılarını da öteki yönde. Onlar soğukturlar — O, Onları sıcak yapar. Onlar kurudurlar — O, Onları nemli yapar. Onlar parıldarlar — O, Onları yelpazeler ve serinletir. Fohat, Yedi Ebediyet boyunca, bir Alacakaranlıktan ötekine böylece faaliyet gösterir.
5- Dördüncü Devrede, Oğullara suretlerini yaratmaları emredilir. Üçte biri reddeder. İkisi itaat eder. Gazap tecelli etmiştir: Dördüncü Irk'ta doğacak, ıstırap çekecek ve çektireceklerdir; bu İlk Savaş'tır.
6- Daha önceki Çarklar, aşağıya ve yukarıya doğru döndüler... Ana'nın yavruları tüm Kozmoz'u doldurdu. Yaratıcılar ile Yok Ediciler arasında Savaşlar yapıldı ve Uzay-Mekan uğruna Savaşlar yapıldı; Tohum sürekli olarak beliriyor ve gene beliriyordu.
7- Ey Lanoo, eğer ait olduğun küçücük çarkın doğru yaşını öğrenmek istiyorsan, hesabını yap. O'nun Dördüncü Çubuğu Bizim Anamızdır. Nirvana'ya giden Dördüncü Bilgi Yolu'nun Dördüncü "Meyvası"na ulaş ki anlayasın, çünkü göreceksin...
KITA VII
1- Bilinçli bedensiz hayatın başlangıcına bak. Önce, ilahi mekan: Ana Ruh'tan Bir; sonra Spiritüel; Bir'den Üç, Bir'den Dört ve Beş, ki bundan Üç, Beş ve Yedi. Bunlar, üç kat ve dört kat aşağıya doğru olan, İlk Rabbin "Zihin Doğumlu Oğulları", "İnşaatçılar" olan Parıldayan Yedilerdir. Ey Lanoo, sen, ben, o olanlar, Onlar'dır. Onlardır seni ve senin anan olan Yeryüzü'nü gözetenler.
2- Tek Işın, daha küçük ışınlar çoğaltır. Hayat, Formdan önce gelir ve Hayat, formun en son atomundan sonra da sürer. Hayat-Işını, yani Bir olan, birçok boncuğun içinden geçen bir iplik gibi, sayısız ışınların içinden geçer.
3- Bir, İki haline geldiğinde Üç katı olan ortaya çıkar ve Üçler bir de birleşmişlerdir; ve O bizim ipliğimizdir, ey Lanoo, adına Saptaparna denilen "Beşer birkisi"nin kalbidir.
4- O, hiç ölmeyecek Köktür, Dört Fitilin Üç Dilli Alevidir... Fitiller, Yedilerden fışkıran Üç-dilli Alevden çıkan kıvılcımlardır; bir tek Ay'ın ışınları ile kıvılcımlarının, Yeryüzü'nün tüm ırmaklarının akan sularında yanması gibi.
5- Kıvılcım, Aleve en ince Fohat İpliği ile asılıdır. O, Maya'nın Yedi Dünyası boyunca seyahat eder. Birinci Âlemde durur ve bir Metal ve bir Taştır; İkinci Âleme geçer ve işte — bir Bitki; Birinci, Yedi form içerisinde dönüp durur ve bir Kutsal Hayvan haline gelir. Bunların bir araya getirilmiş vasıflarından, Manu meydana getirilir. Onu kim meydana getirir? Yedi Hayat ve Tek Hayat, Onu kim tamamlar? Beş katlı Lha. Ve "son beden"i kim mükemmel hale getirir? Balık, günah ve Soma...
6- İlk-doğandan itibaren, "Sessiz Gözetici" ile Onun gölgesi arasındaki bağ, her değişim ile birlikte daha güçlü ve ışıyan bir hâle gelir. Sabahın güneş ışığı, öğlenin görkemine dönüşmüştür...
7- Alev, Kıvılcım'a, "Bu senin şimdiki Çarkındır. Sen benim kendimsin, suretimsin ve gölgemsin. Ben kendimi giysiyle sende kapladım ve sen, tekrar benim kendim ve başkaları senin kendin ve ben olacağın "Bizimle Birlikte Ol" Gününe kadar benim Vahan'ımsın. O zaman İnşaatçılar İlk Giysilerini giyinmiş olarak Işıyan Yeryüzüne iner ve beşerlere — ki onlar Kendileridir — hükmederler," dedi.
1- Ebedi Ebeveyn, hiçbir zaman görünmeyen Giysilerine bürünmüş olarak, bir kez daha, Yedi Ebediyet boyunca uyumuştu.
2- Zaman yoktu, çünkü Zaman, süre'nin sonsuz bağrında yatmış uyuyordu.
3- Kainat Zihni yoktu, çünkü O'nu içerecek ve dolayısıyla da tezahür ettirecek hiçbir Ah-hi yoktu.
4- Sürur'a giden yedi yol yoktu. Büyük Istırap Sebepleri yoktu, çünkü onları üretecek ve onlar tarafından tuzağa düşürülecek hiç kimse yoktu.
5- O sınırsız Her-şeyi sadece Karanlık dolduruyordu, çünkü Baba, Ana ve Oğul bir kez daha Bir'diler ve Oğul, henüz yeni Çark için ve hemen akabinde yapacağı uzun ve çetin Yolculuk için uyanmamıştı.
6- Yedi Yüce Rab ile Yedi Hakikatin varlığı sona ermişti ve Kainat, Gerekliğin Oğlu olan ve henüz olmayan O'nun tarafından nefes olarak verilmek üzere, Para-nirvana'ya gark olmuştu. Hiçbir şey yoktu.
7- Varoluşun Sebepleri ortadan kaldırılmıştı; geçmişte görünmüş olanlar ve şimdi görünmez olmakta olanlar, Tek Varlık olan Ebedi Gayri-Varlık'ta uyuyordu.
8- Sadece Varoluşun Tek Formu, engin, sonsuz, sebepsiz bir halde uzanıyordu rüyasız uykuda; ve Yaşam, Kainat Mekanında, Dangma'nın Açılmış Gözü'nce hissedilen O Tüm Mevcudiyetin her yanında bilinçsiz olarak nabız gibi atıyordu.
9- Kainatın Alayası Paramortha'dayken ve Büyük Çark Anupadoka iken, Dangma neredeydi ki?
KITA II
1- İnşaatçılar, Manvantara'ya ait gün ağarışının Işıyan Oğulları neredeydiler? Ah-hi'ye ait Paranishpanna'larındaki bilinmeyen Karanlıktaydılar. Formsuzluktan Form oluşturanlar, yani Devamatri ve Svabhavat, Gayri-Varlığın Süruru'nda uyuyorlardı.
2- Sessizlik neredeydi? Onu duyacak kulaklar nerede? Hayır, ne sessizlik vardı ne de ses; durmak bilmeyen Ebedi Nefesten başka hiçbir şey yoktu, ki O da kendini bilmez.
3- Vakit henüz gelip çatmamıştı; Işın, henüz Tohum'un içerisine çakmamıştı; Matri-padma henüz şişmemişti.
4- Onun kalbi, Tek Işın'ın girmemi, oradan da Üç'ün Dörd'e düşmesi şeklinde, Maya'nın kucağına düşmesi için henüz açılmamıştı.
5- Yedi Oğul, Işığın Ağı'ndan henüz doğmamışlardı. Karanlık, bir başına Ana-Baba'ydı, Svabhavat'tı; ve Svabhavat Karanlıkta'ydı.
6- Bu İkisi Tohum'durlar ve Tohum-Tek'tir. Kainat, hâlâ daha ilahi Düşüncede ve İlahi Bağırda saklıydı...
KITA III
1- Yedinci Ebediyetin son vibrasyonu, sonsuzluk içerisinde titreşir. Ana, lotüsün tomurcuğu gibi içten dışa doğru şişer.
2- Vibrasyon, çevik kanadı ile tüm Kainata ve Karanlık içerisinde ikamet eden Tohum'a aynı anda değerek yayılır gider: O karanlık ki, uyuyan Hayat Suları üzerinden hafifçe eser...
3- "Karanlık" Işık neşreder ve Işık, suların içine, Umman Ana'nın içine doğru münferit bir ışın salıverir. Bu ışın, Bakire Yumurta'nın içerisinden hızla geçer; Işın, Ebedi Yumurta'nın titreşmesine ve Dünya Yumurtası haline yoğunlaşan Devresel Tohum'u düşürmesine yol açar.
4- O zaman, Üç, Dörd'ün içine düşer, Işıyan Öz içte Yedi, dışta Yedi haline gelir. Kendi başına "Üç" olan Parlak Yumurta, süt gibi kesilir ve Ana'nın Derinlikleri'nin her yanında süt-beyaz "curds" haline yayılır.
5- Kök kalır, Işık kalır, "curds" kalır ve Oeaohoo hâlâ daha Bir'dir.
6- Hayatın Kökü, Ölümsüzlük Okyanusu'nun her damlasındaydı ve Okyanus, Ateş ve Isı ve Hareket olan Işıyan Işık'tı. Karanlık ortadan kayboldu ve artık yoktu; kendi Esasının, Ateş ve Su'yun ya da Baba ve Ana'nın Bedeni'nin içerisinde kayboldu.
7- Bak, ey Lanoo! Eşsiz ve görkemli Parlaklık: Karanlık Mekanın Oğlu olan, büyük Karanlık Sular'ın derinliklerinden zuhur eden Aydınlık Mekan. O, Genç Oeaohoo'dur; "Kwan-Shai-Yin"dir. O, Güneş olarak ışıklar saçar. O, ışıl ışıl parlayan İlahi Bilgelik Ejderi'dir. Bir, Dört'tür ve Dört, Üç'ü kendine eş alır ve bu birleşme Sapta'yı oluşturur, ki Tri-dasa ya da "ordular" ve kitleler haline gelen Yediler bu Sapta'nın içerisindedir. O'nu, perdeyi kaldırırken ve Doğu'dan Batı'ya doğru açarken gör. O, Yukarı'yı kapalı kılar ve Aşağı'yı Yüce İllüzyon halinde görülecek şekilde bırakır. O, Parıldayanların yerlerini işaretler ve yukarıdakini kıyısız bir Ateş Denizi'ne ve Tezahür Eden Tek Unsuru da Büyük Sular'a dönüştürür.
8- Tohum neredeydi ve Karanlık neredeydi şimdi? Ey Lanoo, kandilinde yanan alevin ruhu nerede? Tohum O'dur ve O, Işık'tır. Saklı Karanlık Baba'nın Parlak Beyaz Oğlu'dur.
9- Işık, Soğuk Alev'dir ve Alev, Ateştir ve Ateş, Isı'yı meydana getirir, ki o da Suyu, Yüce Ana'daki Hayat Suyunu verir.
10- Baba-Ana, üst ucu Ruh'a ve aşağıdaki gölgemsi ucuna, yani Madde'ye tutulmuş olan bir Ağ örerler; ve bu Ağ, Bir'de oluşturulan İki Cevherden, ki Svabhavat'tır, çekilen ipliklerle örülen Kainat'tır.
11- O Ağ, Ateşin Nefesi üzerinde olduğu zaman genişler; Ana'nın Nefesi dokunduğu zaman büzülür. O zaman Oğullar, "Büyük Gün"ün sonunda Analarının bağrına dönmek ve Onunla tekrar Bir olmak üzere ayrışırlar ve dağılırlar. O Ağ, soğuyorken ışıyan bir hâle gelir, Oğulları da kendi benlikleri ve kalpleri vasıtasıyla genişleyip büzülürler; Sonsuzluğu kucaklarlar.
12- O zaman, Svabhavat, Atomları sertleştirmek üzere Fohat'ı gönderir. Bunların her biri, Ağ'ın bir parçasıdır. "Kendiliğinden Varolan Rab"bi bir ayna gibi yansıtarak, her biri sırayla bir Dünya haline gelir...
KITA IV
1- Siz, Yeryüzünün oğulları, Öğretmenlerinizi dinleyin. Öğrenin ki ne Birinci ne de Sonuncu vardır, çünkü Her-şey, Sayısız Olan'dan neşrolmuş Tek Sayı'dır.
2- İlksel Yedilerin neslinden gelen, İlksel Alevden doğan Bizlerin, Atalarımızdan öğrendiklerimizi öğrenin...
3- Işığın Parlaklığından, Mekanda gene uyandırılan Enerjiler neşroldu: Yumurtadan çıkan Bir, Altı ve Beş, sonra Üç, Bir, Dört, Bir, Beş — Toplamı iki kere Yedi'dir. Ve Bunlar: Esaslardır, Alevlerdir, Unsurlardır, İnşaatçılardır, Sayılardır, Arupa'dır, Rupa'dır ve İlahi İnsanın Gücüdür — ve bunların Toplamıdır. Ve İlahi İnsandan, Kutsal Dörd'ün içindeki formlar, kıvılcımlar, "Kutsal Hayvanlar" ve Kutsal Ataların Habercileri yayıldı.
4- Bu, "Ses'in Ordusu"ydu — İlahi Yedili Sistem'di. Yedilerin kıvılcımları, Yedilerin Birincisi, İkincisi, Üçüncüsü, Dördüncüsü, Beşincisi, Altıncısı ve Yedincisi'ne tabidirler ve hizmetkârlarıdırlar. Bu "kıvılcımlar"a küreler, üçgenler, küpler, çizgiler ve biçimlendiriciler denilir; çünkü Ebedi Nidana böyledir.
5- "Karanlık"tır. Sonsuz Olan'dır ya da Sayısız Olan'dır. Adi-Nidana Svabhavat'tır: Adi-Sanat'tır, Sayı'dır çünkü O Bir'dir. Rab Svabhavat'ın Sesi'dir, Sayılardır, çünkü O Bir ve Dokuz'dur. "Formsuz Kare"dir. Ve bu Üçü, Sonsuz Daire ile kuşatılmış bir hâlde Kutsal Dörd'türler; ve On olanlar, Arupa Kainat'tırlar. Sonra, "Oğullar" Tek'i, yani Sekizincisi dışarıda bırakılmış olan Yedi Savaşçı ve onların Işık-Yapıcı "Nefesi" gelir.
6- Sonra, İkinci Yediler gelir, ki Onlar, Üç'ün meydana getirdiği Lipika'dır. Reddedilmiş olan Oğul, Tek'tir. "Oğul-Güneşler" sayısızdır.
KITA V
1- İlksel Yediler, Bilgelik Ejderi'nin İlk Yedi Nefesi, kendi sıraları geldiğinde, dönmekte olan Kutsal Nefeslerinden Kızgın Kasırga'yı meydana getirirler.
2- Onlar, O'nu, yani Fohat'ı, Kendi İradelerinin Habercisi yaparlar. Dzyu, Fohat haline gelir; İlahi Oğulların, oğulları Lipika olan çevik Oğlu Fohat, dairevi haber taşıyıcılığı yapar. Fohat küheylandır ve Düşünce binicidir. O, Kızgın Bulutların içinden Şimşek gibi geçer; Yukarıdaki Yedi Bölge ve Aşağıdaki Yedi Bölge boyunca Üç, Beş ve Yedi adım atar. O sesini yükseltir ve sayısız kıvılcımları çağırır ve onları bir araya getirir.
3- O, Onların sevk ve idare eden Ruhu ve Önderidir. Çalışmaya başladığında, ışıyan meskenlerinde sevinç içerisinde yüzen ve titreşen, aşağı seviyedeki âlemin kıvılcımlarını ayırır ve hemen akabinde Çarkların Tohumlarını oluşturur. Onları Uzay-Mekanın altı yönüne ve birini de Merkezi Çark olarak ortaya yerleştirir.
4- Fohat, Altıncı'yı Yedinci'ye — Taç'a — bağlamak için "sarmal hatlar" izler; her köşede Işık Oğullarının bir Ordusu ve Orta Çarkta Lipika yer alır. Onlar derler ki: "Bu iyidir." İlk İlahi Âlem hazırdır; İlk, şimdi ikinci Âlem'dir. O zaman "İlahi Arupa", kendisini Anupadaka'nın ilk giysisi olan Chhaya Loka'da yansıtır.
5- Fohat, ilk Üç adımı hâlihazırda atmış olarak, Beş "adım" atar ve Kare'nin her bir Köşesinde Dört Kutsal Varlık... Ve Orduları için Kanatlı bir Çark inşa eder.
6- Lipika, Üçgen'i, Birinci Bir'i, Küp'ü, İkinci Bir'i ve Beşgen'i Yumurta içine alır. O Daire, adına "Geçiş Yok" denilen, aşağıya inenlerle yukarıya çıkanlar için ve ayrıca Kalpa sırasında O Yüce "Bizimle Birlikte Ol" Günü'ne doğru ilerleyenler için olan Çember'dir... Arupa ile Rupa böylece oluşturulmuştu: Bir Işıktan Yedi Işık; Yedilerin her birinden Yedi kere Yedi Işık. "Çarklar", Çemberi izlerler...
KITA VI
1- Kwan-yin Tien'de ikamet eden ve Kwan-shai-Yin "Üçlemesi" olan Mağfiret ve Bilgi'nin Anası'nın — Kwan Yin'in — Kudreti ile, Soylarının Nefesi, Oğulların Oğlu Fohat, aşağıdaki gayya çukurundan, Tsien-Tchan'ın illüzyon kabilinden olan Formu'nun ve Yedi Unsur'un ortaya çıkmasına sebep olarak:
2- Çevik ve ışıyan Bir, Yedi "Layu" Merkezi'ni meydana getirir, ki hiç kimse O Yüce "Bizimle Birlikte Ol" Gününe kadar bunlara galip gelemeyecektir — ve çevreleyerek Kainat'ı bu Ebedi Temeller üzerine oturtur.
3- Yediden — önce biri tezahür ettirildi, altısı saklı tutuldu; ikisi tezahür ettirildi, beşi saklı tutuldu; dördü ortaya çıkarıldı, üçü gizli tutuldu; dördü ve bir tsan ifşa edildi, ikisi ve bir yarım saklı tutuldu; altısı tezahür ettirilecek, biri bir kenara kondu. En son olarak, dönmekte olan yedi küçük çark; biri diğerini doğuruyor.
4- O, Onları, kaim olan Merkezlerin üzerine yerleştirerek, daha önceki Çarkların suretinde inşa eder. Fohat, Onları nasıl inşa eder? Kızgın Toz'u toplar. Ateş Topları yapar, Onların içinden geçerek ve çevrelerinde dolanarak içlerine Hayat'ı aşılar, sonra da Onları harekete geçirir; bazılarını bir yönde, bazılarını da öteki yönde. Onlar soğukturlar — O, Onları sıcak yapar. Onlar kurudurlar — O, Onları nemli yapar. Onlar parıldarlar — O, Onları yelpazeler ve serinletir. Fohat, Yedi Ebediyet boyunca, bir Alacakaranlıktan ötekine böylece faaliyet gösterir.
5- Dördüncü Devrede, Oğullara suretlerini yaratmaları emredilir. Üçte biri reddeder. İkisi itaat eder. Gazap tecelli etmiştir: Dördüncü Irk'ta doğacak, ıstırap çekecek ve çektireceklerdir; bu İlk Savaş'tır.
6- Daha önceki Çarklar, aşağıya ve yukarıya doğru döndüler... Ana'nın yavruları tüm Kozmoz'u doldurdu. Yaratıcılar ile Yok Ediciler arasında Savaşlar yapıldı ve Uzay-Mekan uğruna Savaşlar yapıldı; Tohum sürekli olarak beliriyor ve gene beliriyordu.
7- Ey Lanoo, eğer ait olduğun küçücük çarkın doğru yaşını öğrenmek istiyorsan, hesabını yap. O'nun Dördüncü Çubuğu Bizim Anamızdır. Nirvana'ya giden Dördüncü Bilgi Yolu'nun Dördüncü "Meyvası"na ulaş ki anlayasın, çünkü göreceksin...
KITA VII
1- Bilinçli bedensiz hayatın başlangıcına bak. Önce, ilahi mekan: Ana Ruh'tan Bir; sonra Spiritüel; Bir'den Üç, Bir'den Dört ve Beş, ki bundan Üç, Beş ve Yedi. Bunlar, üç kat ve dört kat aşağıya doğru olan, İlk Rabbin "Zihin Doğumlu Oğulları", "İnşaatçılar" olan Parıldayan Yedilerdir. Ey Lanoo, sen, ben, o olanlar, Onlar'dır. Onlardır seni ve senin anan olan Yeryüzü'nü gözetenler.
2- Tek Işın, daha küçük ışınlar çoğaltır. Hayat, Formdan önce gelir ve Hayat, formun en son atomundan sonra da sürer. Hayat-Işını, yani Bir olan, birçok boncuğun içinden geçen bir iplik gibi, sayısız ışınların içinden geçer.
3- Bir, İki haline geldiğinde Üç katı olan ortaya çıkar ve Üçler bir de birleşmişlerdir; ve O bizim ipliğimizdir, ey Lanoo, adına Saptaparna denilen "Beşer birkisi"nin kalbidir.
4- O, hiç ölmeyecek Köktür, Dört Fitilin Üç Dilli Alevidir... Fitiller, Yedilerden fışkıran Üç-dilli Alevden çıkan kıvılcımlardır; bir tek Ay'ın ışınları ile kıvılcımlarının, Yeryüzü'nün tüm ırmaklarının akan sularında yanması gibi.
5- Kıvılcım, Aleve en ince Fohat İpliği ile asılıdır. O, Maya'nın Yedi Dünyası boyunca seyahat eder. Birinci Âlemde durur ve bir Metal ve bir Taştır; İkinci Âleme geçer ve işte — bir Bitki; Birinci, Yedi form içerisinde dönüp durur ve bir Kutsal Hayvan haline gelir. Bunların bir araya getirilmiş vasıflarından, Manu meydana getirilir. Onu kim meydana getirir? Yedi Hayat ve Tek Hayat, Onu kim tamamlar? Beş katlı Lha. Ve "son beden"i kim mükemmel hale getirir? Balık, günah ve Soma...
6- İlk-doğandan itibaren, "Sessiz Gözetici" ile Onun gölgesi arasındaki bağ, her değişim ile birlikte daha güçlü ve ışıyan bir hâle gelir. Sabahın güneş ışığı, öğlenin görkemine dönüşmüştür...
7- Alev, Kıvılcım'a, "Bu senin şimdiki Çarkındır. Sen benim kendimsin, suretimsin ve gölgemsin. Ben kendimi giysiyle sende kapladım ve sen, tekrar benim kendim ve başkaları senin kendin ve ben olacağın "Bizimle Birlikte Ol" Gününe kadar benim Vahan'ımsın. O zaman İnşaatçılar İlk Giysilerini giyinmiş olarak Işıyan Yeryüzüne iner ve beşerlere — ki onlar Kendileridir — hükmederler," dedi.
Diğer Yazılar