Aversion Projesi
Aversion Projesi, apartheid dönemi Güney Afrika'da Savunma Kuvvetleri (SADF) bünyesinde yürütülen ve psikiyatr Aubrey Levin tarafından yönetilen bir tıbbi işkence programıydı. Program, 1970'ler ve 1980'ler boyunca esas olarak eşcinsel askerleri ve zorunlu askerlik yapan gençleri hedef alıyordu (Wikipedia; Medium). O dönemde eşcinsellik askeriyede yıkıcı bir davranış olarak görülüyor ve cezalandırılabilir kabul ediliyordu (Wikipedia).
Program kapsamında elektroşokla iğrenme terapisi, hormonal ilaçlarla kimyasal hadım etme ve bazı durumlarda gönülsüz cinsiyet değiştirme ameliyatları uygulanıyordu (Grokipedia). Bu yöntemler, o dönem geçerli olan ama artık bilim dışı kabul edilen, eşcinselliğin bir akıl hastalığı olduğu görüşüyle meşrulaştırılıyordu; oysa Amerikan Psikiyatri Birliği bu sınıflandırmayı 1973 yılında kaldırmıştı (Medium).
Kurbanlar genellikle genç askerlerdi ve tedaviyi reddetmeleri halinde cezalandırma, damgalanma veya orduyla ilişkilerinin kesilmesiyle tehdit ediliyorlardı (Medium). Uygulamaların büyük bölümü, Pretoria yakınlarındaki Voortrekkerhoogte'deki 1 No'lu Askeri Hastane'nin 22 No'lu Koğuşu'nda gerçekleştiriliyordu (Wikipedia; Grokipedia). Askerler önce doktor ve papaz tarafından eşcinsel olup olmadıklarını belirlemek amacıyla muayeneden geçiriliyor, eşcinsel oldukları tespit edilenler ise bu koğuşa gönderiliyordu (Issuu).
Denekler sandalyelere bağlanarak eşcinsel içerikli görüntüler izlemeye zorlanıyor ve bu sırada tekrar tekrar elektrik şoku veriliyordu; bu şokların bazı deneklerin ayakkabılarının fırlayacak kadar şiddetli olduğu bildirilmiştir (Issuu). Tedaviyle iyileşmediği düşünülen kişiler için Dr. Levin, Greefswald adlı bir çiftlik kurmuştu; burası aslında bir tür zorla çalıştırma kampıydı ve askerler burada barınak inşa etmek, uzun süre bitki örtüsü içinde yürümek ve açlık ile uykusuzluğa maruz kalmak zorunda bırakılıyordu (Issuu).
Bilimsel geçerliliğinin olmaması nedeniyle bu yöntemler 1970'lerde giderek azaldı ve ruh sağlığı alanı bu tür tedavileri artık desteklemez oldu (Wikipedia). Buna rağmen iyileştirilemediği düşünülen bazı kişilere cinsiyet değiştirme ameliyatları uygulandığına dair kanıtlar da bulunmaktadır (Wikipedia). Dr. Levin, 1975 yılında orduyla ilişiğini kesip Doğu Cape bölgesinde Ruh Sağlığı Müdürü olarak göreve başladı (Issuu).
Programın kapsamlı bir şekilde kamuoyuna yansıması 1995 yılından itibaren gerçekleşti ve 1997 yılında Sağlık ve İnsan Hakları Projesi tarafından hazırlanan raporla detaylandırıldı (Grokipedia). Aynı yıl Güney Afrika Tıp Birliği, geçmişte yapılan bu haksızlıklar için kamuoyu önünde özür diledi (Wikipedia). Aversion Projesi resmi olarak 1987 yılında sona erdi, ancak mağdurlarında derin izler ve travmalar bıraktı (ResearchGate).
1996 yılında kabul edilen Güney Afrika Anayasası'nın 9(3). maddesi, cinsel yönelim de dahil olmak üzere haksız ayrımcılığı açıkça yasakladı; bu da apartheid döneminden kalma ayrımcı askeri uygulamaların ortadan kaldırılması için anayasal bir zemin oluşturdu (Grokipedia).
Program kapsamında elektroşokla iğrenme terapisi, hormonal ilaçlarla kimyasal hadım etme ve bazı durumlarda gönülsüz cinsiyet değiştirme ameliyatları uygulanıyordu (Grokipedia). Bu yöntemler, o dönem geçerli olan ama artık bilim dışı kabul edilen, eşcinselliğin bir akıl hastalığı olduğu görüşüyle meşrulaştırılıyordu; oysa Amerikan Psikiyatri Birliği bu sınıflandırmayı 1973 yılında kaldırmıştı (Medium).
Kurbanlar genellikle genç askerlerdi ve tedaviyi reddetmeleri halinde cezalandırma, damgalanma veya orduyla ilişkilerinin kesilmesiyle tehdit ediliyorlardı (Medium). Uygulamaların büyük bölümü, Pretoria yakınlarındaki Voortrekkerhoogte'deki 1 No'lu Askeri Hastane'nin 22 No'lu Koğuşu'nda gerçekleştiriliyordu (Wikipedia; Grokipedia). Askerler önce doktor ve papaz tarafından eşcinsel olup olmadıklarını belirlemek amacıyla muayeneden geçiriliyor, eşcinsel oldukları tespit edilenler ise bu koğuşa gönderiliyordu (Issuu).
Denekler sandalyelere bağlanarak eşcinsel içerikli görüntüler izlemeye zorlanıyor ve bu sırada tekrar tekrar elektrik şoku veriliyordu; bu şokların bazı deneklerin ayakkabılarının fırlayacak kadar şiddetli olduğu bildirilmiştir (Issuu). Tedaviyle iyileşmediği düşünülen kişiler için Dr. Levin, Greefswald adlı bir çiftlik kurmuştu; burası aslında bir tür zorla çalıştırma kampıydı ve askerler burada barınak inşa etmek, uzun süre bitki örtüsü içinde yürümek ve açlık ile uykusuzluğa maruz kalmak zorunda bırakılıyordu (Issuu).
Bilimsel geçerliliğinin olmaması nedeniyle bu yöntemler 1970'lerde giderek azaldı ve ruh sağlığı alanı bu tür tedavileri artık desteklemez oldu (Wikipedia). Buna rağmen iyileştirilemediği düşünülen bazı kişilere cinsiyet değiştirme ameliyatları uygulandığına dair kanıtlar da bulunmaktadır (Wikipedia). Dr. Levin, 1975 yılında orduyla ilişiğini kesip Doğu Cape bölgesinde Ruh Sağlığı Müdürü olarak göreve başladı (Issuu).
Programın kapsamlı bir şekilde kamuoyuna yansıması 1995 yılından itibaren gerçekleşti ve 1997 yılında Sağlık ve İnsan Hakları Projesi tarafından hazırlanan raporla detaylandırıldı (Grokipedia). Aynı yıl Güney Afrika Tıp Birliği, geçmişte yapılan bu haksızlıklar için kamuoyu önünde özür diledi (Wikipedia). Aversion Projesi resmi olarak 1987 yılında sona erdi, ancak mağdurlarında derin izler ve travmalar bıraktı (ResearchGate).
1996 yılında kabul edilen Güney Afrika Anayasası'nın 9(3). maddesi, cinsel yönelim de dahil olmak üzere haksız ayrımcılığı açıkça yasakladı; bu da apartheid döneminden kalma ayrımcı askeri uygulamaların ortadan kaldırılması için anayasal bir zemin oluşturdu (Grokipedia).
Diğer Yazılar