İşitmek

Bir adam, karısının son zamanlarda eskisi kadar iyi duymadığını düşünmeye başlar. Bu durumu ona nasıl söyleyeceğini bilemediği için önce aile doktorunu arar ve durumu anlatır.

Doktor, basit bir yöntem önerir. Karından kırk adım uzaklaş, normal bir ses tonuyla bir şey söyle. Eğer cevap vermezse otuz adıma yaklaş ve aynı şeyi tekrar et. Yine cevap alamazsan yirmi adıma in. Bu şekilde yavaş yavaş yaklaşarak ne zaman tepki verdiğini gözlemle der.

O akşam kadın mutfakta yemek hazırlarken adam bu yöntemi denemeye karar verir. Kırk adım uzaklıktan seslenir ve sorar, hayatım bu akşam yemekte ne var. Cevap gelmez.

Biraz daha yaklaşır, otuz adımdan aynı soruyu tekrar eder. Yine sessizlik olur.

Yirmi adıma kadar gelir ve tekrar sorar, hayatım bu akşam yemekte ne var. Hâlâ cevap yoktur.

Mutfağın kapısına kadar ilerler ve aynı soruyu bir kez daha sorar. Yine cevap alamaz.

En sonunda kadının hemen arkasına kadar gelir, neredeyse kulağının dibinde aynı soruyu tekrar eder.

Kadın arkasını döner ve şöyle der, hayatım beşinci kez söylüyorum, yemekte tavuk var.

Belki de genelde düşündüğümüz gibi, problem her zaman karşımızdaki kişide olmayabilir. Problemlerin kaynağını bazen kendimizde de aramalıyız.